PAWEŁ SKRZECZ: MIAŁEM PROPOZYCJĘ Z NIEMIEC I USA, ALE NIE ŻAŁUJĘ

Wspaniały bokser, idol mojej młodości. Nigdy nie zapomnę jego dramatycznej walki z Kaczanowskim, którą oglądałem na żywo. Paweł miał wszelkie predyspozycje, żeby być najlepszym na świecie, ale prześladował go pech. Często łapał kontuzje łuków brwiowych, które w tamtych czasach były prawdziwą zmorą amatorskiego boksu. Był też zbyt zapalczywy, przez co w 3 rundach przegrywał wyraźnie wygrywane walki. Zamiast dowieźć zwycięstwo spokojnie do końca, on chciał dobijać i nokautować rywali i wtedy inkasował niepotrzebne nokdauny. Tak było z Kaczarem w Moskwie 1980 i z Kaczanowskim w Warnie 1983, ale nie przypominam sobie, żeby Paweł kiedykolwiek przegrał przed czasem. W 1984 wydawał się głównym faworytem do złota na olimpiadzie w Los Angeles, ale niestety Polacy tam nie pojechali. Z biegiem lat miał coraz większe problemy z limitem wagi półciężkiej, co skutkowało osłabieniem kondycji. Chyba właśnie z tego powodu zakończył karierę dość wcześnie.

PS Oczywiście Paweł Skrzecz wiele razy przegrywał przed czasem z powodu kontuzji, ale nigdy nie został znokautowany. W przeciwieństwie do swego brata bliźniaka, któremu to się parę razy przydarzyło. Grzegorz nie miał ani talentu Pawła, ani takiego serca do walki.

Życiowe podejście we wracaniu do dawnych czasów - nie żałuję bo... nie można gdybać. Powrót ligi - pisałem o tym od wielu lat. Nie oczekujmy że będzie jak kiedyś. Kiedyś nie było prawie niczego i boks był bardzo popularny. Obecne można uszczknąć trochę tortu, dać szansę promocji i zarobku amatorom. To oni ryzykują znacznie bardziej niż w innych sportach. To pozwoli zatrzymywać tych najzdolniejszych...