JUTRO WRACA ROY JONES JR, KOMPLET WYSPRZEDANY

Eh! Szkoda gadać

mógł zostać zapamiętany jako wielki mistrz, a zostanie w pamięci jako journeyman...

skończy z słomką w ustach i po 50 pieluchy będą mu zmieniać. Jestem pewny że on nie byłby wstanie przejść poważnych badań.

ja go zapamietam jako wilekiego mistrza choc teraz faktycznie ze smutkiem sie patrzy na jego poczynania

Roy Jones Jr jak wielu innych wielkich pięściarzy nie potrafi żyć bez boksu i nie ma pomysłu co ze sobą zrobić na emeryturze.Jak powiedział kiedyś Mateusz Borek o Gołocie który również ma ten sam problem "to jest zarazem piękne i tragiczne". Oby to nie skończyło się tragicznie...

Jesli chodzi o ocenę dokonań, spuścizny i skali talentu tego pana, to jego rozmienianie sie na drobne od lat paru, wpłynie na jego ocene jedynie przez laików. Mam bynajmniej taką nadzieję, chociaż dostrzegam co innego. Zycie jest jakie jest, jakis pomysł na nie mieć trzeba. Roy to legendarny wojownik kropka

Autor komentarza: marcinekk19 Data: 25-09-2014 13:56:03 Roy Jones Jr jak wielu innych wielkich pięściarzy nie potrafi żyć bez boksu i nie ma pomysłu co ze sobą zrobić na emeryturze.Jak powiedział kiedyś Mateusz Borek o Gołocie który również ma ten sam problem "to jest zarazem piękne i tragiczne". Oby to nie skończyło się tragicznie... Czy ty myślisz ,że RJJ wrórcił bo nie może żyć bez boksu ?! Roy walczy bo potrzebuje kasy.

kliperk A dlaczego potrzebuje kasy? Dlatego że nie może się odnaleźć w niczym innym poza boksem.

A tam gadanie. Roy się przez całą karierę nabrał tyle koksów, że do dzisiaj go energia rozpiera :-) i czub dostał Przecież to apteka.

* i czuba dostał

I cios i sierp i zwód i hak, szum w głowie, w piersi ból. Butkiejew Borys bije tak, nokautów ciężki król. I znów zapędził mnie do lin i choć zasłaniam się, znów krasnodaru dzielny syn na deski posłał mnie. I myślał sięgając pięściami mych szczęk, że człowiek brzmi dum...! i życie jest pięk...! Na siedem leże wciąż na wznak, trybuny wyją w głos. Na osiem wstaję i znów hak i cios i ból i cios. Zniszczony czuje się doszczętnie bowiem, co tu kryć ja od dzieciństwa czuję wstręt by w w twarz człowieka bić. I dumał Butkiejew gdy wył w koło tłum że życie jest pięk...! i człowiek brzmi dum...! A na trybunach rośnie wrzask Pruj flaki mu, to tchórz! i znów mnie Borys dyszlem trzask i ja na deskach już. Sybirak nie daruje mi, choć sam już ledwie tchnie, choć jęcze mu Przyhamuj i odpocznij durny łbie! Lecz on nie odpocznie, aż na gągu dźwięk bo człowiek brzmi dum...! i życie jest pięk...! Znów czort po ringu goni mnie aż nagle strasznie zbladł, bo tak tym biciem zmęczył się, że sam na deski padł. Wzniesiono w górę moją dłoń, tę co nie biła go. Na deskach plackiem leżał on, Butkiejew - król KO. I myślał, że człowiek brzmi dumnie, że hej, a mnie czasem brzmi, a czasem ciut mniej.